🔨 Aukcje obligacji skarbowych – cichy news o 19:00
Aukcje obligacji nie mają nagłówków w telewizji, a mimo to potrafią ruszyć Dow w ostatnich godzinach sesji. Słaba aukcja 10- albo 30-latek oznacza, że rząd USA musiał zapłacić więcej, by sprzedać dług. To podnosi rentowności, a za nimi reagują akcje, dolar i złoto.
Co to jest
Departament Skarbu USA finansuje państwo, sprzedając obligacje na aukcjach. Rodzaje papierów:
bony skarbowe (bills) – do roku, aukcje kilka razy w tygodniu, rzadko ruszają rynek akcji,
notes – 2, 3, 5, 7 i 10 lat,
bonds – 20 i 30 lat,
TIPS – obligacje indeksowane inflacją.
Najważniejsze dla rynku są aukcje 10- i 30-latek oraz 2-, 5- i 7-latek. Wyniki ogłaszane są zwykle o 19:00 czasu polskiego (13:00 w Nowym Jorku). W okresach zmiany czasu (2–3 tygodnie w marcu i tydzień na przełomie października i listopada) to 18:00. Harmonogram aukcji i ich wielkość są znane z wyprzedzeniem. Raz na kwartał (luty, maj, sierpień, listopad) Skarb ogłasza plan emisji na kolejne miesiące, tzw. refunding, który również bywa ważnym wydarzeniem dla rynku obligacji.
Jak to czytać
Przed aukcją obligacja jest już handlowana „z wyprzedzeniem” – rynek zna jej oczekiwaną rentowność (when-issued, WI). Wynik aukcji porównuje się z tym poziomem.
Przykład (liczby ilustracyjne). Przed aukcją 10-latek rentowność WI wynosi 4,250%. Aukcja kończy się na 4,282%.
Różnica: 4,282 − 4,250 = 0,032 pkt proc., czyli 3,2 pb.
Takie przekroczenie to tail („ogon”) – Skarb musiał zaoferować wyższą rentowność, by sprzedać całą emisję. Słaby popyt.
Gdyby aukcja zamknęła się poniżej WI, np. na 4,235%, mówimy o stop-through – popyt był mocny.
Dodatkowe miary:
Bid-to-cover – ile zgłoszono ofert na każdego sprzedanego dolara. Np. 2,6 oznacza, że oferty były 2,6 razy większe niż emisja. Porównuj z poprzednimi aukcjami tego samego papieru.
Indirect bidders – oferty składane pośrednio, często przez inwestorów zagranicznych i instytucje. Wysoki udział zwykle oznacza dobry popyt.
Primary dealers – banki, które muszą kupić to, czego nie wzięli inni. Duży udział dealerów to oznaka słabej aukcji.
Pułapka: jedna miara nie wystarcza. Tail o 0,5 pb przy wysokim udziale inwestorów pośrednich to coś innego niż tail o 3 pb i rekordowy udział dealerów.
Dlaczego rynek na to reaguje
Aukcja to test popytu na amerykański dług. Przy dużych deficytach Skarb sprzedaje coraz więcej obligacji, a rynek obawia się, czy znajdzie się na nie wystarczająco dużo kupców. Słaba aukcja podnosi rentowności, zwłaszcza długie. Wyższe rentowności to wyższa stopa dyskontowa dla akcji, czyli presja na Nasdaq, S&P i Dow. Zwykle umacnia się też dolar, a złoto traci. Mocna aukcja daje efekt odwrotny i może uspokoić rynek po nerwowym dniu.
Co to znaczy dla daytradera
Sprawdź rano, czy jest ważna aukcja. Szczególnie 10- i 30-latki. Wypada w ostatnich trzech godzinach sesji, gdy płynność na akcjach bywa już mniejsza.
Przed 19:00 obserwuj rentowności. Często rosną w dniach przed dużą aukcją, bo inwestorzy robią miejsce na nową podaż. Po aukcji ten ruch bywa szybko odwracany.
Reakcja w pierwszych minutach. O 19:00 rentowność 10-latki może skoczyć o kilka pb w sekundy. Na MYM widać wtedy nagły ruch, który przy słabej aukcji często ma kontynuację do końca sesji, a przy przeciętnej szybko wygasa.
Patrz na order flow. Jeśli po słabej aukcji sprzedaż na MYM jest agresywna, a cena łamie minimum dnia, rynek bierze wynik na serio. Jeśli sprzedający napotykają absorpcję i cena wraca do VWAP, reakcja była przesadzona.
Typowy błąd: ignorowanie aukcji, bo „to tylko obligacje”. W dniach z dużą podażą długu aukcja potrafi być najważniejszym wydarzeniem popołudnia.
W skrócie
Wyniki aukcji zwykle o 19:00 czasu polskiego.
Najważniejsze: 10- i 30-latki, a także 2-, 5- i 7-latki.
Tail = słaby popyt, stop-through = mocny popyt.
Bid-to-cover, udział inwestorów pośrednich i dealerów porównuj z poprzednimi aukcjami.
Słaba aukcja podnosi rentowności i zwykle ciąży akcjom.
Ważne aukcje z godzinami znajdziesz w pasku „📅 Dane z USA i Fed dziś” na górze działu.